به منظور تعیین مقاومت فشاری بتن، معمولا از «دستگاه آزمایش یونیورسال» (Universal Testing Machine) یا اصطلاحاً «UTM» استفاده میشود. این دستگاه ابزاری است برای اجرای آزمایش مقاومت فشاری و کششی بر روی مواد مختلف. برای انجام آزمایش استحکام فشاری بتن میتوان از نمونههای مکعبی، استوانهای یا منشوری شکل استفاده کرد. نمونهبرداری، قالببندی، عملآوری، ابعاد نمونهها و شرایط کلی آزمایش به استانداردهای تعریفشده بستگی دارد. به عنوان مثال، در استاندارد «ASTM C39 / C39M - 20»، روش اجرای آزمایش مقاومت فشاری برای نمونههای استوانهای بتن به طور کامل شرح داده شده است.
روش انجام آزمایش
معمولا از نمونههای 7 روزه یا 28 روزه برای آزمایش تعیین استحکام فشاری بتن استفاده میشود. به طور خلاصه، روند آزمایش به این صورت است که ابتدا نمونهها را درون دستگاه آزمایش یونیورسال یا هر دستگاه مناسب آزمایش با قابلیت اعمال فشار تک محوره قرار میدهند. سپس، بار فشاری را با نرخی معادل 0.23 مگاپاسکال بر ثانیه به نمونه وارد کرده و حداکثر بار فشاری قابل تحمل توسط هر نمونه (قبل از شکست) را اندازهگیری و ثبت میکنند.
فرمول مقاومت فشاری بتن
از تقسیم حداکثر بار فشاری قابل تحمل به دست آمده از آزمایش بر مساحت سطح مقطع نمونه، مقاومت فشاری به دست میآید. به منظور کاهش خطا میتوان آزمایش را چندین بار تکرار کرد و از مقادیر به دست آمده میانگین گرفت.
پرشین اسکرید